Εναν χρόνο μετά την επώδυνη ήττα του '97, ο Γεώργιος Δροσίνης πρωτοεκδίδει το δεκαπενθήμερο περιοδικό «Εθνική Αγωγή», διευκρινίζοντας σε προλογικό του κείμενο, του πρώτου τεύχους, ότι «... η δε εθνική αγωγή τρία έχει κέντρα κατ' ανιούσαν κλίμακα: τον Οίκον, το Σχολείον, την Κοινωνίαν». Σήμερα, που οι περισσότεροι γνωρίζουν τον Γ. Δροσίνη αποκλειστικά και μόνον από το ποιητικό του έργο, ενώ αγνοούν την ευρύτερη κοινωνική και πολιτιστική προσφορά του και τη βαθιά έγνοια του για την παιδεία, θα ξαφνιαστούν στην πρώτη επαφή τους με το περιοδικό. Σε σχήμα στρωτή, ευανάγνωστη καθαρεύουσα, με ελάχιστα διακοσμητικά στοιχεία, χωρίς σκίτσα ή γελοιογραφίες και με μοναδικά εικαστικά τις μετρημένες φωτογραφικές αποδόσεις ζωγραφικών έργων ή προσωπογραφιών, φαντάζει άχρωμο, μελαγχολικό, θα έλεγε κανείς αντιποιητικό. Δικαιολογημένα άλλωστε, αφού ουσιαστικά πρόκειται για μια έκδοση στην οποία τον πρώτο λόγο έχει η μέριμνα για την εκπαίδευση σε όλες τις κλίμακες και τις πτυχές της: έτσι υπάρχουν μελέτες ελλήνων και ξένων εκπαιδευτικών και στοχαστών - καθώς και του ίδιου του Δροσίνη - για την αποστολή του σχολείου, τα σχολικά κτίρια, τα θρανία, τους δημοδιδασκάλους, τους φοιτητές του ελληνικού πανεπιστημίου, τα παιδαγωγικά συστήματα του εξωτερικού και ούτω καθ' εξής. Εξέχουσα θέση καταλαμβάνουν και τα γενικότερα εθνικά θέματα: αυτονομία της Κρήτης, αφιερώματα στον Σολωμό και στον Ρήγα, μεταφράσεις αρχαίων κλασικών, το δημοτικό τραγούδι, το Βυζάντιο, λαογραφικά, ελληνική δημοσιογραφία και φυσικά και οι λίαν κατατοπιστικές νεκρολογίες διακεκριμένων θανόντων. Απουσιάζουν οι αναφορές σε ονόματα των πολιτικών της εποχής. Υπάρχουν ακόμη κείμενα ανυπόγραφα και κάποια ψευδώνυμα - που πίσω τους ενδεχομένως να κρύβεται ο ίδιος ο Δροσίνης - τα οποία αποβλέπουν στο να προσφέρουν μια ευρύτερη εγκυκλοπαιδική μόρφωση. Ετσι, η λογοτεχνία και η ποίηση παραμένουν σε δεύτερη μοίρα. Συναντάμε βέβαια σποραδικά κάποια έργα των Βικέλα, Καρκαβίτσα, Ξενόπουλου, της Κωσταντινοπολίτισσας Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου, του Μαρκορά, του Σπυρίδωνος Λάμπρου, του Δροσίνη, καθώς και πεζά και ποιήματα του Παλαμά. Τα τεύχη του περιοδικού συνοδεύονται κάθε φορά από το «Δελτίο της Εθνικής Αγωγής», το οποίο εκτός από τον πίνακα περιεχομένων, τις διαφημίσεις, τις μικρές αγγελίες, την αλληλογραφία κτλ., περιλαμβάνει προπαντός έναν αληθινό θησαυρό από πληροφορίες για την τρέχουσα πνευματική και καλλιτεχνική ζωή του τόπου. Εκθέσεις, προκηρύξεις διαγωνισμών, ανασκαφές, οργανισμούς σχολών, ιδρύσεις σωματείων, κυκλοφορία νέων περιοδικών, δωρεές. Από το πολύ αξιόλογο - και δυσεύρετο σήμερα - αυτό περιοδικό, το ΕΛΙΑ διαθέτει μία πλήρη σειρά καθώς και τη βιβλιογραφική παρουσίασή του από τον Κ. Π. Δεμερτζή (εκδ. Συλλόγου Ωφελίμων Βιβλίων). Πηγή: http://www.elia.org.gr/entry.fds?entryID=92&pageid=96&pageCode=04.03.03&tablepageID=18&pageNo=4&direction=asc&orderby&langid=1&letter

Πρόσφατες υποβολές